برای خاطره داستان "خانه آفتابی" نوشته پرتو نوری علا                                           

میهن من، خانه ای آفتابی است.

با حیاطی سر سبز،

و درختان خرمالو،

و یک درخت پربار انار،

روزي ما دوباره كبوترهايمان را پيدا خواهيم كرد,

و مهرباني دست زيبايي را خواهد گرفت.

روزي كه كمترين سرود بوسه است.

دل من دير زمانی است كه می پندارد :

« دوستی » نيز گلی است ؛

مثل نيلوفر و ناز ،

ساقه ترد ظريفی دارد .

بی گمان سنگدل است آنكه روا می دارد

جان اين ساقه نازك را

                       - دانسته-

                          بيازارد !

خانم ها  ،  آقایان 

اینجا تهران است

مرکز شایعه های مسموم

پایتخت عفونت های مزمن شهروندی

بخش سرایت  مراقب های کشنده

که اضطراب ، سرگیجه و استفراغ را هویت ما 

                                                 کرده اند