آنکس که بداند و بداند که بداند

اسب خرد از گنبد گردون بجهاند

آنکس که بداند و نداند که بداند

بیدارش نمایید که بس خفته نماند

آنکس  نداند و بداند که نداند

لنگان خرک خویش به منزل برساند

روزی به دهی دور، الاغی به چرا خواست

بهر طلب یونجه دم و یال بیاراست

بر راستی پاچه نظر کرد و چنین گفت :

که‌امروز همه کشت جهان زیر سم ماست

براستی ما زنان معطل مانده ايم و نمی دانيم که اينهمه لطف و مهربانی و زبان آوری و نيک گفتاری و خوش سخنی و شيرين دهنی و و نکته پردازی و راز آميزی را از سوی شاعران، انديشه ورزان و سخن سنجان ادب فارسی چگونه جبران کنيم!