دردا و حسرتا که جهان شد بکام خر

زد چرخ سفله سکه ی دولت بنام خر

خر سرور ار نباشد پس هر خر از چه روی

گردد همی ز روی ارادت غلام خر

افکنده است سایه، هما بر سر خران

افتاده است طایر دولت بدام خر

خر بنده ی خران شده آزادگان دهر

پهلو زن است دهر به این احتشام خر

خرها همه محترمند اندرین دیار

باید نمود از دل و جان احترام خر

خرها وکیل ملت و ارکان دولتند

بنگر که بر چه پایه رسیده مقام خر

شد دائمی ریاست خرها به ملک ما

ثبت است بر جریده ی عالم دوام خر

هنگامه ای بپاست به هر کنج مملکت

از فتنه خواص پلید وُ عوام خر

آگاه از سیاست کابینه کس نشد

نبود عجب که نیست معیّن مرام خر

روزی که جلسه ی وزرا منعقد شود

دربار چون طویله شود ز ازدحام خر

در غیبت وزیر معاون شود کفیل

گوساله ایست نایب و قائم مقام خر

یارب وحید ملک (۱) چرا میخورد پلو

گر کاه و یونجه است به دنیا طعام خر

گفتم به یک وزیر که من بنده ی توام

یعنی منم ز روی ارادت غلام خر

این شعر را بنام سپهدار (۲) گفته ام

تا در جهان بمانَد پاینده نام خر

خرهای تیز هوش وزیران دولتند

یا حبذا ز رتبه و شان و مقام خر

از آن الاغتر، وکلایند از این گروه

تثبیت شد به خلق جهان احتشام خر

شخص رئیس دولت ما مظهر خر است

نَبوَد به جز خر، آری، قائم مقام خر

چون نسبت وزیر به خر، ظلم بر خر است

انصاف نیست کاستن از احترام خر

گفتا سروش غیب به گوش ِ امیر ملک

زین بیشتر زمانه نگردد به کام خر

سردار معتمد ( ٣ ) خرکی هست جرتغوز

کز وی همی به ننگ شد آلوده نام خر

امروز روز خرخری و خر سواری است

فردا زمانِ خر کشی و انتقام خر

  ۱ وحید الملک شیبانی

  ۲ فتح الله اکبر ( سردار منصور رشتی )