|
پرویز داور پناه
|
|
جاودانه مَرد،
نام پر آوازه اَت ،
در ضمير ِ مَردم ِ آگاهِ ماست.
احمد آبادِ قشنگت ،
کعبه دلهای ماست.
«»
می بينی ! می شنوی !
جوانان وطن ،
با شعار پر طنين ِ
« درود بر مصدق »
به راه تو می روند.
«»
جاودانه مَرد
تو نيستی و هَستی
پشت ابرها پنهانی
تو در قلوبِ ملتی.
همواره تا . . . ،
ريشه در آب است ،
اميد ثمری هست.
«»
جاودانه مرد ،
مشعلدار ِ شبهای تاريک ما ،
تو آتشی در سينه داری
که آتش ِ عشق ِ به ايران است.
عشق به آزادی.
عشق به استقلال.
اين عشق را ملت ما
حس کرده است.
«»
مصدق ،
آن روز ميآيد ،
که نام ِ صادق تو
تمام ِ ايران را ،
با نسيم آزادی
پُر خواهد کرد.
|
