شاخه زیتون به‌توکش                   خوابِ رهایی می‌بینه


دلش می‌خواد رها بشِه                از قفســـــش جدا بشه

       به‌جای جنگ و دشمنی       زندگی رو صدا کنیم

پرنده سپید صلــح!                      سری بزن به‌خونه‌ها


به آدمــای منتـــظر                      به آدمــای چشم به را


تُوخوابِ بچه‌ها برو                     کابوسِ ‌دیـو‌‌وُ پاره کن


با پولکای روشــنت                   تاریکی‌یا رو چاره کن

      درِِ قـــفس رو وا کنیـم          پرنده رو رهـــا کنیم

       به‌جای جنگ و دشمنی       زندگی رو صدا کنیم

پرنده سپید من!

گشوده بال وُ پَرّ وُ تَن


شبای تار وُ تیره‌رو

دلای غصه دیده رو


به روشنای هر پََرِت       چشمه‌های زلال کن

دیوار‌وُ ‌سقف خونه‌رو

زمینه روُ، زمونه رو


به نرمی‌ی نوازشِــت       آبی‌ی بی زوال کن

      درِِ قـــفس رو وا کنیـم       پرنده رو رهـــا کنیم

      به‌جای جنگ و دشمنی       زندگی رو صدا کنیم