به   نـام ِ خـداونـد ِ جـان وُ خِـرَد

بگو حقّ مارا چه کس می خوُرَد؟  

مـن ِ کـارگر رنـج بـُردم  بَسـی

و گنـج ِ مرا بـُرده هـر نـاکسـی

به رنج ِ دو بازوی ِ خود ساختم

بـه  دزدی  وُ غـارت نپرداختم

نـه نـوُ کیسـه بودم، چپاول کنم

به رشـوت سـر ِ کیسه را شل کنم

نه   توّاب ساز وُ، نه آدم  رُبـا

نـه بازوی ِ سرکوب ِ این مافیا

بـده مُـزد ِ کـار ِ دو بازوی ِ من

ستایش مکن چشـم وُ ابروی من

که من کار کردم شب وُ روز را

تو ملّا خوُرَش می کنی؟ مرحبا!

به اخطـار ِ من گر نـدادی جـواب،

زنم سر به شورش، کنم اعتصاب!